Leefsleutels

No Blame, een verslag uit de praktijk.

Sedert een tweetal jaar gebruiken wij op school de No Blame-aanpak i.v.m. pesten.
Als graadcoördinator van de eerste graad heb ik de studiedag gevolgd die ik uiterst zinvol vond. In een kleine kerngroep hebben we ons daar wat in verdiept.
(De andere personeelsleden konden met de methode kennismaken op een avond waarop iemand van leefsleutels een toelichting kwam geven ).

Tot nu toe hebben we 4 keer de methode toegepast, telkens met onmiddellijk succes.
Het ging wel in alle gevallen om een pestgeval in eigen klas in de eerste graad van het ASO, misschien wel een ideaal werkterrein.
We proberen ook om het niet te pas en te onpas te gebruiken. Wanneer het dan toch zover is, kiezen we ervoor dat de leerkracht die het gesprek leidt, geen les geeft aan de leerlingen.
Door het niet beschuldigend op te treden, creëer je een goede sfeer. De schakel tot succes ligt bij de leerlingen en dat laat je hen ook aanvoelen. Het geeft hen soms een belangrijk gevoel. Het bijbrengen van empathie is zeer waardevol en het uitspreken van een persoonlijk engagement van de lln. geeft hen een verantwoordelijkheid die zij als bij wonder ter harte nemen.

Wat ik vooral bij mezelf vaststel, is dat mijn houding in allerhande conflictsituaties veranderd is. Ze wordt beïnvloed door elementen van de No Blame-aanpak.
Ik kan de methode dus alleen maar warm aanbevelen. Het biedt niet alleen een goede aanpak voor pesten, het is ook verrijkend voor jezelf.

Chris Mallet
Sint-Jozef humaniora
Noordzandstraat 76
Brugge